home

Numer 11-12, 2019


zobacz spis treści

Numer 9-10, 2019


zobacz spis treści

Wydarzenia

Jan Szczepkowski (1878-1964) – wystawa jubileuszowa

Z okazji 50. rocznicy śmierci Jana Szczepkowskiego, w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku można oglądać do 21 września 2014 r. poświęconą mu wystawę.





fot. CRP


Tłem życia i twórczości Jana Szczepkowskiego były przełomowe momenty polskiej historii i zmieniające się parokrotnie epoki w sztuce. Urodzony w 1878 r., zaczynał działalność w kraju, którego nie dało się wskazać na mapie, choć panującemu wtedy prądowi kulturowemu nadano określenie Młoda Polska. Ten okres ukształtował go jako artystę i wskazał źródła inspiracji, o których, mimo upływającego czasu, nigdy nie zapomniał. Dojrzały etap twórczości zbiegł się z rozwojem niepodległego już państwa i ideą zdefiniowania polskiej sztuki narodowej. Wtedy to artysta odnosił największe sukcesy zawodowe, realizując się także jako pedagog. Na lata po drugiej wojnie światowej przypada ostatni okres jego aktywności, polegający głównie na włączeniu się w proces odbudowy stolicy ze zniszczeń wojennych. Na wystawie zgromadzono ponad 80 eksponatów ilustrujących wszystkie te okresy i dających pełny obraz jego sztuki.


Głównym celem wystawy w Orońsku jest ukazanie Szczepkowskiego jako artysty wszechstronnego, sięgającego z równą swobodą do tradycyjnych technik i materiałów rzeźbiarskich, takich jak drewno, kamień czy brąz, jak do sztuki użytkowej – ceramiki czy meblarstwa. Zgromadzone eksponaty pochodzą ze zbiorów muzealnych, samorządowych i prywatnych. Prac użyczyło m.in. Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa czy Muzeum Mazowieckie w Płocku. Znaczącą kolekcję rzeźb przekazała Gmina Milanówek i Milanowskie Centrum Kultury, a najciekawsze portrety rodzinne pochodzą ze zbiorów wnuczki artysty – Ewy Mickiewicz.





fot. CRP


Jan Szczepkowski urodził się w Stanisławowie (Galicja Wschodnia). W latach 1891-1895 uczył się w Szkole Zawodowej Przemysłu Drzewnego w Zakopanem. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych (od 1900 Akademia Sztuk Pięknych) w Krakowie w pracowniach Alfreda Dauna i Konstantego Laszczki (1895-1900). W latach 1902-1907 współpracował z fabryką fajansów Józef Niedźwiecki i Ska w Dębnikach pod Krakowem. W ramach stypendium fundacji Książąt Czartoryskich przebywał w Paryżu (1907-1908). W 1913 r. ożenił się z Marią Morozowicz, aktorką i autorką sztuk teatralnych. Dwa lata później na świat przyszła ich jedyna córka – Hanna. Brał udział w działaniach wojennych w czasie pierwszej wojny światowej. Ciężko ranny, został uznany za niezdolnego do służby wojskowej i przeniesiony do Kriegsgrabenabteilung – oddziału zajmującego się projektowaniem i budowaniem cmentarzy wojennych. Po zakończeniu wojny rodzina przeprowadziła się do Milanówka. Artysta rozpoczął pracę w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, najpierw jako pedagog, a od 1923 r. na stanowisku dyrektora. Czas drugiej wojny światowej spędził w Milanówku. Po wojnie przyczynił się do powstania planów odbudowy stolicy. Organizował nowe struktury Związku Polskich Artystów Plastyków i wystawy związkowe. Działał w Tymczasowym Komitecie Organizacyjnym Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Warszawie, Radzie Centralnego Instytutu Kultury oraz Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Zmarł w 1964 r.






fot. CRP





fot. L. Golec


Tekst Moniki Bartoszek, kurator wystawy. Źródło: biuletyn informacyjny CRP



« powrót


Konkurs fotograficzny Wiki Lubi Zabytki rozstrzygnięty

Niezwykle magiczne i tajemnicze wnętrze nieczynnego już kościoła ewangelickiego w Stawiszynie zwyciężyło w tegorocznej edycji konkursu Wiki Lubi Zabytki. Drugie miejsce zajęła fotografia przedstawiająca drewniany wiatrak w Dobrej Nadziei, trzecie – chłodni kominowej w nieczynnej Elektrowni Węglowej EC2. Wszystkie zdjęcia trafiły do zbiorów Wikipedii.

czytaj więcej


Fundacja Rodzinna Blochów przekazała Bibliotece Narodowej w Warszawie rysunki skradzione w czasie wojny oraz cenne listy związane z gen. Józefem Hauke-Bosakiem

Nowojorska Fundacja Rodzinna Blochów przekazała w środę, 20 listopada br., Bibliotece Narodowej w Warszawie wykupione przez nią trzy dziewiętnastowieczne rysunki, pochodzące ze zbiorów dawnego Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu i skradzione podczas drugiej wojny światowej.

czytaj więcej


Poszukiwane: prace Wacława Dobrowolskiego

Wacław Dobrowolski (1890-1969) to pochodzący z Kresów pedagog, publicysta i społecznik, a przy tym malarz i rysownik, który w latach 1927-1940 mieszkał i tworzył w Łodzi, a po wojnie związany był z Radomiem. W związku z planowaną na 2020 r. wystawą jego dzieł i pamiątek po nim trwają poszukiwania jego prac.

czytaj więcej


„Portrety królów i wybitnych Polaków”

Najnowszą pozycją wydaną nakładem warszawskiej Fundacji Hereditas jest książka autorstwa Wojciecha Przybyszewskiego Portrety królów i wybitnych Polaków. Serie wydawnicze z lat 1820-1864. Tematem książki są litografie wydawane w tym czasie w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem wydawnictw portretowych.

czytaj więcej


„Cudo-Twórcy” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu


13 lipca 2018 r., w 70. rocznicę otwarcia Muzeum Narodowego we Wrocławiu, w gmachu tej instytucji otwarta zostanie nowa wystawa stała: „Cudo-Twórcy. Rzemiosło i sztuka zdobnicza – Sztuka Wschodu – Współczesna ceramika i szkło”.

czytaj więcej

SPOTKANIA Z ZABYTKAMI