Nasze artykuly

Fortepiany Chopina – prawda i legenda
Beniamin Vogel

Nie zachowały się żadne dokumenty potwierdzające, w których celach (opuszczonego już wówczas) klasztoru zamieszkiwali Fryderyk i George Sand. Sprowadzone specjalnie z Francji wyżej wspomniane pianino dotarło na miejsce dopiero na około 20 dni przed powrotem pary do Paryża (do tego czasu Chopin grał na wypożyczonym miejscowym instrumencie firmy „Oliver y Suau Hermanos / Palma de Mallorca”). Wyposażenie samych cel (łącznie z używanym wówczas pianinem czy też również z tym nowym?) zostało ponoć spalone przez mieszkańców wyspy, obawiających się zarażenia gruźlicą (podobnie jak wyposażenie pokoi zajmowanych uprzednio w willi w Palma de Mallorca, skąd ich bezceremonialnie wyproszono w obawie przed chorobą). Dziś pokazuje się zwiedzającym oba pianina, a nawet klucz, którym Chopin je dostrajał. Czy są to te same instrumenty? Obecni właściciele klasztoru i poświęconej kompozytorowi ekspozycji nie pozwalają zajrzeć
do instrumentu „Pleyela”, aby chociaż odnotować jego numer fabryczny. Natomiast legenda miejsca przyciąga wciąż nowych turystów i miłośników Chopina, m.in. na coroczny, sierpniowy festiwal chopinowski i urządzane tu od czasu do czasu poświęcone Chopinowi sympozja naukowe. Co więcej,
tutejsze sklepy z pamiątkami sprzedają z powodzeniem liczne egzemplarze książki George Sand Zima na Majorce, choć opisuje ona ludność miejscową jako „barbarzyńców” czy wręcz „małpy”. Legendy zazwyczaj żyją dalej bez względu na opinie znawców przedmiotu.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 [11]