Nasze artykuly

Kresowa forteca w Kryłowie
Ewa Prusicka-Kołcon

Na terenie zamku kryłowskiego nie prowadzono dotychczas zakrojonych na szerszą skalę badań archeologicznych ani też architektonicznych. Ograniczono się jedynie do wykonania kilku małych wykopów sondażowych oraz sporządzenia inwentaryzacji pomiarowej. Z tego względu jedynymi
przekazami, na których można oprzeć dzieje fortecy, są źródła pisane. Pierwsza wzmianka o Kryłowie pochodzi z 1473 r., ale istnienie miejscowości
można przesunąć co najmniej do pierwszej połowy XV w. Zapewne i początki kryłowskiej warowni sięgają również tego okresu. Dopiero w drugiej połowie XVI w., w czasie, kiedy właścicielem Kryłowa był Stanisław Ostroróg, zamek uzyskał ostateczną formę nowożytnej fortecy o ceglanych
murach. Przemawia za tym fakt, że w przeciwieństwie do poprzednich posiadaczy dóbr – Tęczyńskich, którzy przebywali w Kryłowie sporadycznie,
a gospodarowaniem zajmowali się ich dzierżawcy lub zarządcy, Ostrorogowie w 1560 r. opuścili Wielkopolskę i osiedli w Kryłowie na stałe. Za  wzniesieniem ceglanych murów fortecy w tym czasie przemawiają również jej cechy architektoniczne, m.in. nawiązujące do szkoły starowłoskiej bastiony
typu puntone-beluardy. Pierwsza wzmianka źródłowa o murowanej warowni pochodzi z 1585 r.

1 [2] 3 4 5